Stosujemy pliki cookie w celu świadczenia naszych usług. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies.

Życie z chorobą Alzheimera

Choroba Alzheimera (AD) to postępująca choroba neurodegeneracyjna. Pojawia się u osób w średnim i podeszłym wieku. Na chorobę Alzheimera najbardziej narażone są kobiety.

670282ba 3aed 43be 852c 4053420e21a7

Występowanie

Najwięcej zachorowań stwierdza się wśród pacjentów po siedemdziesiątym roku życia. U osób po osiemdziesiątym piątym roku życia częstość występowania choroby Alzheimera wynosi ok. 20-40%.

 

Objawy

Wśród pacjentów cierpiących na chorobę Alzheimera występują charakterystyczne objawy:

  • zaburzenia percepcji wzrokowej,
  • zaburzenia orientacji przestrzennej,
  • utrata kontroli nad reakcjami emocjonalnymi,
  • zaburzenia procesów poznawczych (np. liczenia, mówienia, możliwości uczenia się, pamięci).

Zaburzenia te wynikają z postępującej degradacji sprawności umysłowej chorego. W zaawansowanych stadiach choroby pacjent nie jest w stanie samodzielnie wykonywać nawet najprostszych czynności życia codziennego (jak np. jedzenie, ubieranie się).

 

Trzy stadia rozwoju choroby Alzheimera:

Stadium I

W tym stadium pojawiają się:

  • zaburzenia pamięci – chory często coś gubi, nie może sobie przypomnieć, gdzie położył swoje rzeczy, zdarza mu się też np. wielokrotnie zadawać to samo pytanie, nie pamiętając, że przed chwilą usłyszał już odpowiedź;
  • zaburzenia mowy – chory miewa trudności ze znalezieniem właściwych słów, często zastępuje brakujące terminy długim opisem.

Fakt, że problemy te się pojawiły, w pierwszej kolejności zauważa zazwyczaj najbliższe otoczenie pacjenta. Początkom choroby Alzheimera towarzyszy często pogorszenie relacji rodzinnych: chory traci zainteresowanie omawianiem wspólnych spraw, odsuwa się od bliskich. Czasem pojawiają się także objawy depresji.

Pogorszeniu relacji z najbliższym towarzyszą problemy w pracy. Chory ma trudności ze skupieniem, nie jest w stanie dobrze wykonywać czynności, które wcześniej nie sprawiały mu żadnego problemu (jak np. prowadzenie samochodu).

I stadium rozwoju choroby Alzheimera trwa zazwyczaj od 2 do 4 lat. Ważne, żeby rozpocząć leczenie jak najwcześniej.

 

Stadium II

W tym stadium zaburzenia procesów poznawczych chorego są już znacznie bardziej widoczne. Pacjent nie jest w stanie np. płynnie prowadzić rozmowy, a nawet uważnie kogoś słuchać. Nie może skupić się na czytanej książce, nie rozumie treści filmów, które ogląda.

Od pewnego momentu nie jest też w stanie samodzielnie wykonywać czynności takich, jak np. mycie się, ubieranie, jedzenie. Traci umiejętność posługiwania się sztućcami, nie rozumie potrzeby zachowywania czystości i nie dba o codzienną higienę. Często nie ma też kontroli nad zwieraczami – wymagane jest wtedy stosowanie pampersów.

Pacjent czasem nie rozpoznaje już samego siebie (np. w lustrze). Często bardzo chudnie (nawet 10 kg). Zaczynają się też problemy z chodzeniem (ze względu na brak elastyczności ruchów i charakterystyczną sztywność mięśniową, podobną do tej obserwowanej w chorobie Parkinsona).

Pacjent w tym stadium rozwoju choroby stanowczo nie może mieszkać sam – potrzebuje codziennej opieki. Często jest ona trudna – do kolejnych objawów choroby należą m.in. gwałtowne zmiany nastrojów (od apatii, stanów depresyjnych, do euforii), stany lękowe, podejrzliwość; zdarza się, że pacjenci są agresywni wobec swoich opiekunów.

II stadium rozwoju choroby Alzheimera trwa zazwyczaj od 2 do 4 lat.

 

Stadium III

W tym stadium pacjent potrzebuje stałej opieki przez 24 godziny na dobę. Cały czas musi leżeć w łóżku (nie mówi, nie jest w stanie chodzić, nie kontroluje zwieraczy). Nie nawiązuje już praktycznie żadnego kontaktu ze swoim otoczeniem.

III stadium rozwoju choroby trwa średnio ok. 3 lat.

 

Średni czas życia osoby, u której wykryto chorobę Alzheimera, to ok. 8-20 lat. Jednak w zależności od indywidualnego przypadku przebieg choroby może mieć różny charakter. U niektórych pacjentów stan zdrowia pogarsza się powoli, ale nieustannie. U innych obserwuje się dłuższe okresy tzw. „stabilizacji” – nie widać wtedy wyraźnych oznak postępu choroby.

Zobacz także

Choroba wieńcowa a choroba niedokrwienna serca

Na skutek choroby niedokrwiennej serca do mięśnia sercowego nie dopływają wystarczające ilości krwi. W niedostatecznego dokrwienia serce jest niedotlenione, zaburzona zostaje jego kurczliwość i znacząco wzrasta ryzyko zawału. Choroba wieńcowa jest...

Leczenie choroby wieńcowej

Ważnym elementem leczenia pacjentów cierpiących na chorobę wieńcową jest terapia farmakologiczna. W ciężkich przypadkach, kiedy stan chorego nie jest stabilny, konieczna może być także hospitalizacja, a nawet leczenie operacyjne. Jeśli stwierdzono...

Choroba wieńcowa – diagnostyka

Jeśli podejrzewasz u siebie chorobę wieńcową, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Postaraj się jak najdokładniej opisać mu swoje dolegliwości – ułatwi to postawienie właściwej diagnozy. Prawdopodobnie lekarz zleci ci wykonanie kilku dodatko...