Stosujemy pliki cookie w celu świadczenia naszych usług. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies.

Leczenie choroby wieńcowej

Ważnym elementem leczenia pacjentów cierpiących na chorobę wieńcową jest terapia farmakologiczna. W ciężkich przypadkach, kiedy stan chorego nie jest stabilny, konieczna może być także hospitalizacja, a nawet leczenie operacyjne. Jeśli stwierdzono u ciebie zmiany miażdżycowe w tętnicach wieńcowych, oprócz standardowej terapii powinieneś także pamiętać o zdrowych nawykach: dobrze zbilansowanej diecie i regularnej aktywności fizycznej, a także unikaniu szkodliwych używek (np. papierosów).

D31e9162 27ba 4f78 8f43 1a0aacc1d64d

Leczenie stabilnej choroby wieńcowej

Pacjenci cierpiący na tzw. stabilną postać choroby wieńcowej odczuwają dolegliwości podczas intensywnej aktywności fizycznej, po spożyciu obfitego posiłku, po wyjściu na zewnątrz w chłodny dzień, a także w różnych sytuacjach stresowych. Zazwyczaj jest to charakterystyczny, dławiący ból w klatce piersiowej, który stosunkowo szybko mija (do 3 minut po zaprzestaniu wysiłku fizycznego lub po zażyciu nitrogliceryny).

U takich pacjentów stosowane są leki dwóch rodzajów:

  • środki, które zmniejszają krzepliwość krwi, więc w konsekwencji – poprawiają jej przepływ w tętnicach wieńcowych,
  • środki, które zmniejszają zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.

Często stosowanym lekiem jest kwas acetylosalicylowy (potocznie aspiryna). Zażywany w małych dawkach, przeciwdziała tworzeniu się zakrzepów (przyczyniając się do zmniejszania zlepiania się trombocytów, czyli płytek krwi).

Innym ważnym środkiem polecanym pacjentom cierpiącym na chorobę wieńcową są statyny – leki o właściwościach obniżających poziom cholesterolu we krwi. Statyny przyczyniają się do stabilizowania blaszek miażdżycowych, zmniejszając ich skłonność do pękania. Dzięki temu zapobiegają ewentualnym zawałom (to właśnie pęknięcie blaszki poprzedza najczęściej wytworzenie się zakrzepu).

 

Leczenie niestabilnej choroby wieńcowej

Jeśli objawy choroby wieńcowej nasilają się, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem prowadzącym. Szczególnie niepokojące są tzw. bóle spoczynkowe, których w żadnym wypadku nie należy bagatelizować. Często wskazują one na zagrożenie zawałem i konieczność szybkiej hospitalizacji.

Pacjentom z takimi dolegliwościami zleca się zazwyczaj wykonanie koronarografii – badania oceniającego stan zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych. Koronarografia pozwala na udrożnienie tętnic, a tym samym – zapobiegnięcie ewentualnemu zawałowi serca. Podczas koronarografii możliwe jest wykonanie koronaroplastyki – zabiegu interwencyjnego, który prowadzi do poszerzenia tętnicy. W przypadku, kiedy efekty koronaroplastyki nie są trwałe, w problematycznej tętnicy należy umieścić tzw. stent, który przeciwdziała jej dalszemu zwężaniu. Koronaroplastyka jest też uznawana za jeden z podstawowych sposobów leczenia ostrego zawału serca – stosuje się ją szczególnie we wczesnych godzinach zawału. Można w ten sposób uratować część mięśnia sercowego przed postępującą martwicą.

Innym sposobem leczenia zmian miażdżycowych jest operacja pomostowania aortalno-wieńcowego. Z kończyny dolnej pacjenta pobierane są wtedy fragmenty żył, które następnie wszczepia się do aorty i tętnicy wieńcowej. W ten sposób tworzy się tzw. „obwodnicę”, którą krew może dopływać do serca bezpośrednio z aorty.

Zarówno po koronaroplastyce, jak i po operacji pomostowania aortalno-wieńcowego konieczne jest zażywanie leków przeciwzakrzepowych (np. zazwyczaj stosuje się niewielkie dawki kwasu acetylosalicylowego w połączeniu ze środkami takimi, jak np. tiklopidyna czy klopidogrel).

Zobacz także

Choroba wieńcowa a choroba niedokrwienna serca

Na skutek choroby niedokrwiennej serca do mięśnia sercowego nie dopływają wystarczające ilości krwi. W niedostatecznego dokrwienia serce jest niedotlenione, zaburzona zostaje jego kurczliwość i znacząco wzrasta ryzyko zawału. Choroba wieńcowa jest...

Choroba wieńcowa – diagnostyka

Jeśli podejrzewasz u siebie chorobę wieńcową, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Postaraj się jak najdokładniej opisać mu swoje dolegliwości – ułatwi to postawienie właściwej diagnozy. Prawdopodobnie lekarz zleci ci wykonanie kilku dodatko...

Dlaczego zawał serca jest tak niebezpieczny?

Zawał, czyli martwica mięśnia sercowego, stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia. Następuje na skutek zamknięcia światła tętnicy wieńcowej (w wyniku zablokowania naczynia przez pękniętą blaszkę miażdżycową lub skrzeplinę). Zatamowanie naczynia m...