Stosujemy pliki cookie w celu świadczenia naszych usług. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies.

Cukrzyca typu 2 – powikłania

Cukrzyca typu 2 (insulinoniezależna) we wczesnych etapach rozwoju nie daje zazwyczaj żadnych wyraźnych objawów. Jest to o tyle niebezpieczne, że im później choroba zostanie rozpoznana i poddana odpowiedniemu leczeniu, tym większe jest ryzyko, iż stanie się przyczyną groźnych powikłań.

Fotolia 130415802 xs

Powikłania cukrzycy typu 2:

  • Podatność na infekcje – szczególnie infekcje grzybicze stóp i narządów płciowych.
  • Trudne gojenie się ran – może ono doprowadzić do poważnych zakażeń.
  • Retinopatia cukrzycowa – uszkodzenie naczyń krwionośnych w siatkówce oka. Jest bardzo częsta – stwierdza się ją u 85% cukrzyków. Retinopatia upośledza widzenie, a nieleczona może się nawet przyczynić do utraty wzroku.
  • Neuropatia cukrzycowa – uszkodzenie obwodowych nerwów czuciowych. To najczęstsze przewlekłe powikłanie cukrzycy. Chorzy skarżą się na uczucie mrowienia, drętwienia, kłucia (zwłaszcza w stopach i dłoniach), pieczenia i parzenia, a w zaawansowanych stadiach choroby – przeszywający ból, nasilający się szczególnie w nocy. Na skutek nadwrażliwości (tzw. przeczulicy) razi ich nawet lekki dotyk, który odczuwają jako bardzo nieprzyjemny. Ze względu na zasięg schorzenia rozróżniamy mono- i polineuropatię.
  • Zespół stopy cukrzycowej – powikłanie związane z neuropatią czuciową. Skóra stopy staje się sucha, łuszczy się. Na piętach i innych wystających częściach pojawiają się charakterystyczne pęknięcia z ogniskami miejscowej martwicy. To bardzo poważne powikłanie, które może prowadzić do kłopotów z poruszaniem, a w skrajnych przypadkach – amputacji kilku palców lub nawet całej stopy.
  • Neuropatia wegetatywna – uszkodzenie nerwów układu autonomicznego (niezależnego od naszej woli układu unerwiającego narządy wewnętrzne). Objawia się m. in.: poceniem się, nagłymi uderzeniami gorąca, impotencją, częstymi biegunkami, zaparciami, zaburzeniami funkcjonowania pęcherza moczowego, ortostatycznymi spadkami ciśnienia.
  • Makroangiopatia – zmiany w dużych i średnich tętnicach, które mogą przybrać postać kliniczną choroby niedokrwiennej serca, a nawet udaru mózgu czy zawału mięśnia sercowego.

Zobacz także

Choroba wieńcowa a choroba niedokrwienna serca

Na skutek choroby niedokrwiennej serca do mięśnia sercowego nie dopływają wystarczające ilości krwi. W niedostatecznego dokrwienia serce jest niedotlenione, zaburzona zostaje jego kurczliwość i znacząco wzrasta ryzyko zawału. Choroba wieńcowa jest...

Leczenie choroby wieńcowej

Ważnym elementem leczenia pacjentów cierpiących na chorobę wieńcową jest terapia farmakologiczna. W ciężkich przypadkach, kiedy stan chorego nie jest stabilny, konieczna może być także hospitalizacja, a nawet leczenie operacyjne. Jeśli stwierdzono...

Choroba wieńcowa – diagnostyka

Jeśli podejrzewasz u siebie chorobę wieńcową, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Postaraj się jak najdokładniej opisać mu swoje dolegliwości – ułatwi to postawienie właściwej diagnozy. Prawdopodobnie lekarz zleci ci wykonanie kilku dodatko...