Stosujemy pliki cookie w celu świadczenia naszych usług. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies.

Czy niedokrwienie mózgu zawsze kończy się udarem?

Niedokrwienie mózgu, wywołane zatamowaniem przepływu krwi w tętnicach, może mieć różny przebieg. Jeśli dolegliwości ustąpią w ciągu doby, mamy do czynienia z przejściowym niedokrwieniem mózgu. Jeżeli natomiast doszło do trwałych uszkodzeń, mówimy już o udarze.

E62f00cf ffb1 486a a80c 103af0d9dfa1

W zależności od przypadku, niedokrwienie mózgu może mieć mniej lub bardziej poważne konsekwencje:

 

  • Omdlenie (utrata przytomności) – to zazwyczaj skutek krótkotrwałego niedokrwienia całego mózgu. Co może być przyczyną omdlenia? M.in.: zaburzenia rytmu serca (zbyt wolny puls lub przerwy w tętnie), znaczny spadek ciśnienia tętniczego krwi (po krwotokach, nadmiernym odwodnieniu organizmu – np. w wyniku przedłużającej się biegunki – lub bezpośrednio po zażyciu leków wpływających na obniżenie ciśnienia), a w ciężkich przypadkach – zawał z niewydolnością lewej komory sercowej.
  • Przemijające niedokrwienie mózgu – początkowo łatwo je pomylić z udarem (daje podobne objawy). Przemija w ciągu 24 godzin. Zazwyczaj jego przyczyną jest mały zator, który szybko ulega rozpuszczeniu. Dzięki temu zaburzenia dopływu krwi do mózgu trwają krótko, a drożność szybko zostaje przywrócona.
  • Udar niedokrwienny mózgu – martwica (zawał) fragmentu tkanki mózgowej, spowodowana zakłóceniem dopływu krwi. W przypadku udaru niedokrwienie trwa dłużej niż dobę. Jego przyczyną może być skrzeplina powodująca zator lub zakrzep jednej z tętnic mózgowych. Zakrzepy są najczęściej ściśle skorelowane ze zmianami miażdżycowymi w naczyniach – kiedy blaszka miażdżycowa ulega pęknięciu, dochodzi do zamknięcia światła tętnicy. W mniejszych tętniczkach do zatamowania przepływu krwi dochodzi od razu. W większych fragment skrzepliny często urywa się i płynie dalej razem z krwią, aż w końcu dociera do momentu, w którym tętnica staje się dla niego zbyt wąska. Wtedy dochodzi do zatkania światła naczynia. Skrzepliny mogą też tworzyć się w sercu – najczęściej na skutek przewlekłego migotania przedsionków, czyli zaburzenia rytmu serca spowodowanego zakłóceniami skurczów mięśnia przedsionków. W przedsionkach zalegają wtedy duże ilości krwi, co sprzyja powstawaniu skrzeplin. U pacjentach z wadami zastawek serca skrzepliny mogą się też tworzyć na nierównych powierzchniach zastawek. Fragmenty skrzepliny z lewej komory serca lub lewego przedsionka najpierw trafiają do aorty, a następnie przedostają się kolejno do mniejszych naczyń tętniczych. Część z nich przepływa dalej do tętnic mózgowych, stając się w ten sposób przyczyną zaczopowania naczynia i udaru niedokrwiennego mózgu.

Zobacz także

Choroba wieńcowa a choroba niedokrwienna serca

Na skutek choroby niedokrwiennej serca do mięśnia sercowego nie dopływają wystarczające ilości krwi. W niedostatecznego dokrwienia serce jest niedotlenione, zaburzona zostaje jego kurczliwość i znacząco wzrasta ryzyko zawału. Choroba wieńcowa jest...

Leczenie choroby wieńcowej

Ważnym elementem leczenia pacjentów cierpiących na chorobę wieńcową jest terapia farmakologiczna. W ciężkich przypadkach, kiedy stan chorego nie jest stabilny, konieczna może być także hospitalizacja, a nawet leczenie operacyjne. Jeśli stwierdzono...

Choroba wieńcowa – diagnostyka

Jeśli podejrzewasz u siebie chorobę wieńcową, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Postaraj się jak najdokładniej opisać mu swoje dolegliwości – ułatwi to postawienie właściwej diagnozy. Prawdopodobnie lekarz zleci ci wykonanie kilku dodatko...