Stosujemy pliki cookie w celu świadczenia naszych usług. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies.

Zakażenia układu moczowego a menopauza

W drogach moczowych zdrowego człowieka nie powinno być żadnych wirusów, bakterii ani grzybów. Jeśli drobnoustroje przedostaną się do cewki moczowej, dojdzie do dokuczliwego w skutkach zakażenia. Na problem ten narażone są szczególnie kobiety w okresie pomenopauzalnym.

5f159362 f373 4a43 85f6 c7b139501a8d

Dlaczego u kobiet w okresie przekwitania ryzyko zakażenia jest większe?

Końcowy odcinek dróg moczowych (ujście cewki moczowej) w ciele kobiety umiejscowiony jest w pobliżu ujścia dróg rodnych (pochwy) i przewodu pokarmowego (odbytu). I w drogach rodnych, i w przewodzie pokarmowym człowieka żyje wiele różnych bakterii. Najpopularniejszą jest tzw. Escherichia coli – pałeczka okrężnicy, która uczestniczy w procesach trawienia i wytwarzania witamin z grupy B oraz witaminy K. Jeśli bakterie z przewodu pokarmowego lub dróg rodnych przedostaną się do cewki moczowej, może dojść do zakażenia.

W organizmie człowieka działają naturalne mechanizmy obronne, które zapobiegają wtargnięciu do dróg moczowych niepożądanych drobnoustrojów. Ważną funkcję pełnią tutaj żeńskie hormony płciowe. W pochwie, na sromie i przy ujściu cewki moczowej występują liczne receptory dla estrogenów. Dzięki nim błona śluzowa krocza pozostaje odpowiednio gruba, nawilżona i ukrwiona.

U kobiet w wieku pomenopauzalnym zmniejsza się wydzielanie hormonów płciowych. Może to doprowadzić do niekorzystnych zmian w układzie moczowo-płciowym. Jeśli estradiolu jest za mało, śluzówka ulega znacznemu wysuszeniu. W efekcie jest bardziej podatna na mikrourazy i infekcje. Ściany pochwy tracą elastyczność, nie są też już odpowiednio nawilżone. Wargi sromowe stają się cienkie i zwiotczałe. Zmniejsza się także napięcie mięśni zwieraczy pęcherza i cewki moczowej.

Na skutek tych zmian kobiety w okresie przekwitania są bardziej podatne na zakażenia dróg moczowych i zewnętrznych narządów płciowych. Jeśli bakterie przedostaną się do pęcherza i cewki moczowej, należy jak najszybciej podjąć odpowiednie leczenie. W przeciwnym razie infekcja może rozprzestrzenić się do nerek, wywołując odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Zobacz także

Choroba wieńcowa a choroba niedokrwienna serca

Na skutek choroby niedokrwiennej serca do mięśnia sercowego nie dopływają wystarczające ilości krwi. W niedostatecznego dokrwienia serce jest niedotlenione, zaburzona zostaje jego kurczliwość i znacząco wzrasta ryzyko zawału. Choroba wieńcowa jest...

Leczenie choroby wieńcowej

Ważnym elementem leczenia pacjentów cierpiących na chorobę wieńcową jest terapia farmakologiczna. W ciężkich przypadkach, kiedy stan chorego nie jest stabilny, konieczna może być także hospitalizacja, a nawet leczenie operacyjne. Jeśli stwierdzono...

Choroba wieńcowa – diagnostyka

Jeśli podejrzewasz u siebie chorobę wieńcową, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Postaraj się jak najdokładniej opisać mu swoje dolegliwości – ułatwi to postawienie właściwej diagnozy. Prawdopodobnie lekarz zleci ci wykonanie kilku dodatko...