Stosujemy pliki cookie w celu świadczenia naszych usług. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies.

Profilaktyka i leczenie lewokomorowej niewydolności serca

Niewydolność lewej komory serca może być konsekwencją wielu chorób różnego rodzaju. Poddawaj się regularnym badaniom, konsultuj swoje wyniki ze specjalistami, żeby stale „trzymać rękę na pulsie”. Jeśli jesteś chory, pamiętaj o dokładnym stosowaniu się do zaleceń przepisanej przez lekarza kuracji.

Fotolia 181458889 s

Wśród schorzeń, które mogą stać się przyczyną rozwinięcia się lewokomorowej niewydolności mięśnia sercowego, wyróżnia się m. in.:

  • chorobę wieńcową,
  • wrodzone wady serca,
  • otyłość,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • cukrzycę.

Znajdujesz się też w szczególnej „grupie ryzyka”, jeśli palisz papierosy lub spożywasz nadmierne ilości alkoholu.

Do uszkodzenia mięśnia sercowego może też dojść w wyniku powikłań pogrypowych. Dlatego właśnie między innymi tak ważne są coroczne szczepienia profilaktyczne przeciw grypie (szczególnie w przypadku osób starszych, u których ryzyko powikłań jest większe).

 

Leczenie niewydolności lewej komory mięśnia sercowego

  • Terapia niewydolności serca jest w znacznym stopniu uzależniona od bezpośredniej przyczyny powstania problemu. Do każdego przypadku należy podchodzić indywidualnie. Jeśli np. uszkodzenie serca nastąpiło na skutek zaawansowanego nadciśnienia tętniczego czy cukrzycy, należy jak najszybciej przystąpić do leczenia tych chorób.
  • Unikaj zbyt intensywnego wysiłku, po którym źle się czujesz. Śpij w pozycji półsiedzącej, jeżeli tak wygodniej ci jest oddychać. Postaraj się dostosować swój tryb życia do warunków organizmu – tak, by niczym nadmiernie go nie obciążać.
  • W terapii farmakologicznej zaleca się najczęściej preparaty, które wykazują właściwości zmniejszające objętość krążącej w naczyniach krwi (lub – alternatywnie – leki odciążające lewą komorę sercową). Mogą to być m. in.: inhibitory ACE (inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę), środki moczopędne, beta-blokery, nitraty. W niektórych przypadkach pacjentom przypisywane są także glikozydy naparstnicy (są wskazane, jeśli mięsień sercowy pracuje szybko i niemiarowo).
  • W cięższych przypadkach stosowane bywa mechaniczne wspomaganie krążenia krwi za pomocą krążenia pozaustrojowego – za pomocą specjalistycznych urządzeń medycznych można odciążyć lewą komorę sercową, „pomagając” jej przeprowadzić proces pompowania krwi.
  • Wciąż trwają badania nad projektem sztucznej lewej komory sercowej.
  • Poprzez operacje kardiochirurgiczne można doprowadzić do zwiększenia efektywności pracy serca (np. na skutek unormalizowania kształtu lewej komory).

Przeszczep serca – to zabieg, który wielu ludziom uratował życie. Transplantacja serca polega na przeszczepieniu zdrowego mięśnia sercowego od dawcy, u którego stwierdzono wcześniej śmierć mózgową.

Zobacz także

Choroba wieńcowa a choroba niedokrwienna serca

Na skutek choroby niedokrwiennej serca do mięśnia sercowego nie dopływają wystarczające ilości krwi. W niedostatecznego dokrwienia serce jest niedotlenione, zaburzona zostaje jego kurczliwość i znacząco wzrasta ryzyko zawału. Choroba wieńcowa jest...

Leczenie choroby wieńcowej

Ważnym elementem leczenia pacjentów cierpiących na chorobę wieńcową jest terapia farmakologiczna. W ciężkich przypadkach, kiedy stan chorego nie jest stabilny, konieczna może być także hospitalizacja, a nawet leczenie operacyjne. Jeśli stwierdzono...

Choroba wieńcowa – diagnostyka

Jeśli podejrzewasz u siebie chorobę wieńcową, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Postaraj się jak najdokładniej opisać mu swoje dolegliwości – ułatwi to postawienie właściwej diagnozy. Prawdopodobnie lekarz zleci ci wykonanie kilku dodatko...