Stosujemy pliki cookie w celu świadczenia naszych usług. Korzystając z tej strony wyrażasz zgodę na używanie cookies.

Prawokomorowa niewydolność mięśnia sercowego

Najczęstszą przyczyną rozwinięcia się niewydolności prawej komory serca są przewlekłe choroby płuc.

Fotolia 111433018 s

Objawy prawokomorowej niewydolności serca:

  • ból odczuwany pod prawym łukiem żebrowym (lub uczucie rozpierania),
  • obrzęk nóg,
  • częste nocne oddawanie moczu,
  • widoczne poszerzenie żył szyjnych,
  • występowanie przesięków do jamy ciała.

 

Prawa komora sercowa, na skutek niewydolności, nie może opróżnić się całkowicie podczas skurczu. W konsekwencji część krwi nie ulega przepompowaniu, ale pozostaje w niewydolnej komorze, zajmując miejsce. Staje się to przyczyną zalegania krwi w żyłach (nie może ona spłynąć do prawej komory, gdyż nie ma tam dla niej miejsca). Utrudnienie odpływu krwi żylnej do serca z narządów wewnętrznych to tzw. przekrwienie bierne. Naczynia żylne, na skutek nadmiernego przepełnienia, ulegają znacznemu rozciągnięciu. W pewnym momencie przez ścianę naczyń do okolicznych tkanek zaczyna przesiąkać woda. Prowadzi to do wykształcenia się obrzęków. Najbardziej są one widoczne na kończynach dolnych (choć woda gromadzi się także gdzie indziej – m. in. w jelitach, wątrobie, śledzionie). Charakterystyczne dla prawokomorowej niewydolności serca wrażenie „rozpierania” odczuwane pod prawym łukiem żebrowym jest skutkiem przekrwienia biernego wątroby.

Warto zaznaczyć, że w ciągu nocy opuchlizna ulega zazwyczaj pewnemu zmniejszeniu. Kiedy odpoczywamy w pozycji leżącej, woda, która wcześniej przedostała się do tkanek, zaczyna powoli wracać do łożyska naczyniowego. Następnie w nerkach zostaje ona poddawana filtracji. Stąd właśnie tak charakterystyczne dla prawokomorowej niewydolności serca częste oddawanie moczu w ciągu nocy.

 

Leczenie prawokomorowej niewydolności serca

Pacjentom cierpiącym na niewydolność prawej komory sercowej zaleca się:

  • przystąpienie do leczenia tzw. choroby podstawowej, która była przyczyną rozwinięcia się niewydolności (w większości przypadków są to przewlekłe choroby układu oddechowego),
  • zażywanie przepisanych przez lekarza środków, w tym leków moczopędnych,
  • spokojny, zrównoważony tryb życia,
  • unikanie wykonywania czynności, które stanowiłyby dla serca zbytnie obciążenie.

 

Najlepiej, żeby chory na prawokomorową niewydolność mięśnia sercowego nie mieszkał sam. Potrzebuje on pomocy i odciążenia w czynnościach, które wymagają większego wysiłku fizycznego (np. dźwiganiu zakupów ze sklepu).

W ciężkich przypadkach niewydolności prawej komory serca (szczególnie u osób, u których przyczyną jej wykształcenia były poważne choroby płuc), konieczne jest wspomożenie terapii za pomocą koncentratora tlenu (na szczęście można go używać w warunkach domowych).

Zobacz także

Choroba wieńcowa a choroba niedokrwienna serca

Na skutek choroby niedokrwiennej serca do mięśnia sercowego nie dopływają wystarczające ilości krwi. W niedostatecznego dokrwienia serce jest niedotlenione, zaburzona zostaje jego kurczliwość i znacząco wzrasta ryzyko zawału. Choroba wieńcowa jest...

Leczenie choroby wieńcowej

Ważnym elementem leczenia pacjentów cierpiących na chorobę wieńcową jest terapia farmakologiczna. W ciężkich przypadkach, kiedy stan chorego nie jest stabilny, konieczna może być także hospitalizacja, a nawet leczenie operacyjne. Jeśli stwierdzono...

Choroba wieńcowa – diagnostyka

Jeśli podejrzewasz u siebie chorobę wieńcową, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Postaraj się jak najdokładniej opisać mu swoje dolegliwości – ułatwi to postawienie właściwej diagnozy. Prawdopodobnie lekarz zleci ci wykonanie kilku dodatko...